Home > Actueel, Moraal, Politiek > Over reageren

Over reageren

Soms vraag ik mij af waarom we  geen maat weten te houden.  Het “incident op de dam” is daar een voorbeeld van. Een zwerver roept wat, twee mensen roepen wat terug, en binnen de kortste keren is er paniek.  Daar kan ik mij nog wel wat bij voorstellen.  Als je de volgende ochtend de kranten leest die het met grote koppen op de voorpagina plaatsen, dan vraag ík mij af of er niets interessants is gebeurd in de wereld.  Maar dat is “het volk”.  Behoefte aan sensatie ?  Pas echt verbaasd ben ik dat deze zwerver langer wordt vastgehouden onder voorwendsel “bedreiging van de koningin”, terwijl hij alleen maar wat riep van achteruit, want anders is het vergrijp niet ernstig genoeg. Beetje ver gezocht. Wat bezielt ambtsdragers om zo te handelen ?  Opblazen in plaats van terugbrengen tot normale proporties.  Angst voor kritiek ?

Waarom moet de binnenstad van Rotterdam drooggelegd worden voor een voetbalwedstrijd waar geeneens supporters van Ajax bij mogen zijn ?  Beetje merkwaardig toch ? Angst voor kritiek ?  Dat er niets, maar dan ook niets, mag gebeuren ?

In de laatste tien jaar, dus inclusief 9/11, zijn er in de Verenigde Staten meer mensen overleden aan pinda alergie dan aan terrorisme. Weet je hoeveel geld er wordt besteed aan het oplossen van pinda alergie ?  Ik niet, maar het zal niet heel veel zijn denk ik. 

Minister Klink heeft een slordige 300 miljoen Euro uitgegeven aan vaccins die tegen hun houdbaarheidsdatum aanliepen om een griepje te voorkomen. Nederland liep geen gevaar en dat wisten de experts best wel. Dat de farmaceutische industrie dit bij elkaar gelobbyd heeft kan ik wel begrijpen; financieel belang. Maar dat de politiek er geen weerstand tegen kan bieden is toch eigenlijk triest.  Want het is gewoon weer 20,- per Nederlander.  

Mijn vader zei wel eens “doe maar gewoon dan doen je al gek genoeg”.  Dat is niet erg aardig natuurlijk, maar misschien wel een goed advies.  Het tempert een beetje zal ik maar zeggen. Kennelijk wordt temperen niet meer zo gewaardeerd. En risico’s nemen ook niet. Kunnen ambtsdragers niet meer uitleggen dat er “calculated risks” zijn, en dat juist ook het vak is ?

Goed nieuws is geen nieuws en “het volk” reageert emotioneel en houdt ook van sensatie.  Behoeft aan opwinding. Ik heb het nog niet eens over Ruben gehad. Is het de natuur van mensen, die zulke spanning nodig hebben en deze in het echte leven juist proberen te minimaliseren met allerlei verzekeringen en pensioenen en wat dies meer zei, en vinden dat “de overheid” alles moet oplossen.  En de zelfgekozen saaiheid compenseren met sensatiezucht die ver van jezelf af staat ?

Zouden politici die moed tonen daadwerkelijk niet gewaardeerd worden uiteindelijk ?

Dit stukje gaat niet over reageren maar over overreageren.  En echt begrijpen doe ik het toch niet.

Advertenties
  1. Dik Karsten
    04/07/2010 om 19:43

    Mark,

    Volgens mij heeft het ook te maken met de neiging om te denken dat we alle risico’s kunnen uitsluiten. Als er dan toch iets gebeurt, willen “ze” (autoriteiten en andersoortige verantwoordelijken voor openbare orde en veiligheid) aan kunnen tonen dat het geen toeval was, maar het gevolg van een bewuste daad van iemand die kwaad wilde en dat “ze” daar natuurlijk niet tegen bestand waren. En “ze” willen achteraf kunnen aangeven dat alles was gedaan om het risico op een ongewenste gebeurtenis uit te sluiten. Misschien dat de dreigende opkomst van de Amerikaanse claimcultuur daar op de achtergrond ook nog een rol in speelt.

    Dik

  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s