Archief

Posts Tagged ‘levensverwachting’

De bevolking

Ik zag op tv een interessant item de groei van de wereldbevolking op dit aardbolltje, en die is zorgelijk. We zijn binnen 100 jaar van 2 miljard naar 7 miljard mensen gegaan. Deze mensen hebben lang niet allemaal een leuk en gemakkelijk leven. Wij leven op olie en fosfaten. Wij produceren ons voedel op een intensieve manier.  Tomaten, paprika’s en champignons komen uit kassen en die moeten verwarmd worden.  De landbouw vereist grote hoeveelheden energieintensieve kunstmest die we onder andere maken van fosfaat, wat we afgraven in Algerije en die raakt nu snel op.  Zonder fossiele brandstof kunnen wij niet het voedsel produceren wat nodig is.  Nu ben ik optimist en denk wel dat we daar wel weer oplossingen voor gaan vinden.  Maar het is inderdaad nogal twijfelachtig dat we alle grondstoffen opmaken die we hebben. 

Wat is nu ?  Volgens het programma is het opmerkelijk dat bevolkingspolitiek een taboe is geworden. 

Ik ben atheïst en lees zelden de Bijbel.  De Genesis vertelt over Adam en Eva. Genesis 5 gaat over Adam en zijn familie. In totaal leefde Adam 930 jaar, en hij kreeg enorm veel kinderen.  Metusalach werd 969 jaar. Moet je voorstellen. Als die nu had geleefd dan had hij 902 jaar lang AOW gehad. Vergrijzing was een groot probleem. God was niet happy en vond de mensen slecht.  Toen dacht de HEER: Mijn levensgeest mag niet voor altijd in de mens blijven hangen, hij is immers niets meer dan vlees; hij mag niet langer dan 120 jaar leven. Noach was een van de zonen van Adam, en werd door God gevraagd om een ark te bouwen. Noach was 600 jaar oud toen de zondvloed kwam. In Genesis 9 belooft God dat er nooit meer een zondvloed komt. 

Het lijkt op het eerste gezicht een merkwaardig stuk tekst. Mogelijk is de bedoeling om de lezer vrede te geven met de eindigeheid van een mensenleven ?  Later wordt in de Bijbel natuurlijk wel gezegd dat de aarde van de mens is en die zich moet vermenigvuldigen. Hier lijkt het toch net alsof als de Bijbel zegt “genoeg is genoeg”.

Mao heeft in China drastische maatregelen genomen om de bevolking in te perken; de zogenaamde één kind politiek.  Anders was de wereldbevolking al veel groter geweest. Koningin Juliana zegt in de troonrede van 1977 letterlijk “Nederland is vol”, wat Wiegel en van Agt hadden opgeschreven. Dat ging niet over immigratie of asielzoekers, maar gewoon over de drukte in het land. Over files. Over beperkte recreatieruimte. Over het aantal mensen in het vondelpark in de zomer.

Twee miljard mensen is natuurlijk meer dan voldoende.  Die 2 miljard zouden gemiddeld een veel leuker leven hebben dan de 7 miljard nu, maar we gaan naar 10 miljard.  Bevolkingskrimp wordt door de beleidsmakers gezien als een ramp.  Als de bevolking krimpt dan gaat de prijs van de huizen omlaag en gaat de economische groei stagneren.  Nou en ?  We zouden economische groei moeten relateren aan “per hoofd van de bevolking”, en we zouden de échte kosten moeten bekijken.  Hoeven we geen nieuwe wegen aan te leggen en lossen de files zichzelf op. Kunnen we ons richten op geluk in plaats van op welvaart. Kan iedereen biologisch voedsel eten, en krijgen we dus veel minder landbouwgif in het grondwater en dus minder kanker. Kun je op elke golfbaan altijd terecht. Enzovoorts …

Taboes zijn niet goed, maar deze is wel erg belangrijk. Het gaat niet over de persoonlijke levenssfeer van mensen, maar om wetgeving en overheidsbeleid, en deze toetsen tegen de effecten op de bevolking. Niet alleen in Nederland overigens. Het begint bij het besef dat we moeten krimpen en niet groeien.

Advertenties

Leukspreuk

In the end it’s not the years in your life that count. It’s the life in your years.  — Abraham Lincoln

Drang tot leven

05/12/2009 1 reactie

Alle levensvormen op aarde hebben een ingebakken drang om zichzelf in stand te houden.  Door zich voort te planten.  Want geen enkel leven duurt erg lang.  Een muis wordt 3 jaar oud.  Een olifant wordt 80.  Bepaalde boomsoorten worden wel een paar honderd jaar oud.  Maar veel is het niet. 

Deze ingebakken drang om ons voort te planten lijkt wel steeds minder te worden.  Steeds meer mensen hebben geen kinderen en het aantal kinderen per gezin is ook laag geworden.  In veel ontwikkelde landen daalt de bevolking daardoor.

Maar mensen willen wel steeds ouder worden.  De verwachting is dat 50% van alle baby’s die nu worden geboren de leeftijd van honderd jaar zullen bereiken.  Nederland loopt daar een beetje op achter, hoewel de stijging van de levensverwachting wel harder gaat dan de afgesproken stijging van de AOW leeftijd.  Nederland rookt relatief veel.  Mogelijk speelt een rol dat ouderen in Nederland relatief veel alleen wonen en veel worden opgenomen in verzorgingstehuizen (bron: prof Westendorp).

Deze drang zou wel eens ernstig kunnen bijdragen aan veel leed.  Want de aarde kan een bevolking van 12 miljard eigenlijk niet dragen.  Wij gaan in 100 jaar tijd de hoeveelheid CO2 in de atmosfeer verdubbelen tot het niveau dat we hebben gekend in de laatste ijstijd.  Een grote ecologische ramp ligt zeer voor de hand.  En alle akkoorden ten spijt stijgt de uitstoot nog steeds.   Terugdringen van de uitstoot per hoofd van de bevolking lukt nog steeds niet.  De groei van de bevolking gaat langzamer dan een paar jaar geleden werd verwacht door de daling van het geoortecijfer.  Maar de wereldbevolking groeit toch hard als ontwikkelende  landen ook naar een levensverwachting gaan van boven de 80 jaar of hoger (Rusland zit nu op 65 jaar en veel Afrikaanse landen zitten beduidend lager).

Veel geld wordt gespendeerd aan medische zorg.  50% van dat geld wordt besteed aan de laatste drie levensjaren.  Mensen van diep in de tachting worden geopereerd en bestraald, en ondergaan behandelingen met dure medicijnen die allerlei onprettige bijwerkingen hebben.   De kwaliteit van leven is in deze laatste fase niet bijzonder hoog.  Is dit wel zo natuurlijk ? Is het natuurlijk om ons zo fanatiek te verzetten tegen de natuur ? 

De dood is bijna de enige zekerheid van het leven.  Is het eigenlijk de wens van de patient om tot de laatste snik te vechten tegen het onvermijdelijke ? 

Wie wordt er beter van dit proces ?  De menselijke soort en de wereld in ieder geval niet.  Welke rol spelen de artsen die in vaste denkpatronen en automatisme zitten ?  Of door een systeem dat zichzelf in stand wil houden, en uit financieel belang van ziekenhuizen, farmaceuten, verzekeraars  en artsen ?

Moeten we niet eens terug naar de natuur ?  Eens kijken hoe natuurvolken hier mee om gaan ?  Ons afvragen wat het brengt om het leven zo lang mogelijk te rekken ?