Archief

Posts Tagged ‘PVV’

Anne en Göbbels

Afgelopen woensdag ben ik naar het toneelstuk “Anne en Göbbels” geweest, uitgenodigd door Therese.  Anne is Anne Frank en haar dagboek Kitty, en Göbbels is één van de Nazi-voormannen en aanjagers van de Holocaust, en zijn dagboek.  In het stuk worden deze twee personen neergezet lezend uit hun dagboek, die uiteindelijk ongeveer gelijk hun leven verliezen.  Anne in Auswitchz. Göbbels heeft zijn kinderen omgebracht en toen met zijn vrouw zelfmoord gepleegd om zo aan gevangenneming door de geallieerden of Russen te ontkomen.  Toen was Göbbels wereldberucht en had nog nooit iemand van Anne Frank gehoord. Ik ben benieuwd hoe bekend Göbbels nu nog is; kennen de jongere generaties hem nog ? 

Het contrast in dit stuk is interessant, maar de parallellen ook.  Göbbels had een horrelvoet en was in zijn jeugd een bijzonder eenzaam jongetje. Hij mocht nooit meevoetballen. Deze eenzaamheid wordt versterkt in de maatschappelijke context. Duitsland was zeer zwak was na de eerste wereldoorlog. Militair en economisch zwak en moreel onzeker. Uiteindelijk kon hij een identiteit verwerven door zich aan te sluiten bij de Nationaal Socialistische Partij die scherp speelde op de eigenwaarde van het Duitse volk, en zijn scherpe geest heeft hem aan een carriere geholpen.  Zijn carriere heeft hem weer aan een vrouw en kinderen geholpen. 

Het is voor mij moeilijk om naar zo’n stuk te kijken zonder naar “vandaag” te spiegelen, maar misschien is dat ook wel het nut van geschiedenis. 

Anne is zonder enig voorbehoud slachtoffer van haar tijd, en dat mag niet mogen. Zij kon er echt niets aan doen. Het moreel verval was zo groot dat mensen niet “alleen” gediscrimineerd en kansarm werden, maar zelfs actief uitgeroeid.  Is Göbbels slachtoffer van zijn tijd ?  Het is een eenzaam jongetje dat wordt meegesleept in de ontwikkelingen van die tijd over een periode van bijna 20 jaar.  Zijn ontwikkeling is wel een begrijpelijk proces dat relatief langzaam gaat want in 10 jaar kun je heel erg van mening veranderen, zeker als je weinig eigenwaarde hebt.  Maar Göbbels was intelligent en hoog opgeleid en had dus ook veel te kiezen in het leven. Dat wordt ook aangetoond door zijn zelfgekozen dood, en dat van zijn vrouw en kinderen. Ik kan hem niet als slachtoffer zien.

De omstandigheden zijn ook interessant; onzekerheid over het leven en de toekomst en een gebrek aan eigenwaarde. En dan iets buiten jezelf of onszelf de schuld geven; dat leidt een beetje af. Dan ben je zelf geen “loser” maar ligt het aan de omstandigheden en aan anderen. En dat is soms natuurlijk ook gewoon zo; zie Anne. In de psychologie liggen de parallen met nu.  Veel mensen zijn terecht onzeker. De zekerheid van een vaste baan is weg en boven de 50 kom je moeilijk aan de bak, en ben je min of meer gedwongen om als zzp’er aan de slag te gaan.  Dat geldt niet alleen voor hoger opgeleiden, maar ook veel uitvoerende beroepen (bij de Hoogovens, in de bouw, de postbode, vorkheftruckchauffeurs, etc.) worden vanuit flexpools ingezet met weinig zekerheden, en hoe zit het nog met het pensioen ?  De erosie van de verzorgingsstaat loopt al enige decennia, en de onzekerheid wordt natuurlijk enorm versterkt door de crisis. De opkomst van de PVV en de angst voor de islam heeft daar vast wel iets mee van doen. Hoe gaat dat verder ?  Mugabe is als Marxist begonnen, dus in één leven kan veel veranderen. We leven in een interessante tijd zullen we maar zeggen.

Advertenties

Betrokken

Ik had me voorgenomen om niet teveel over de verkiezingen te schrijven want er wordt al zoveel over gesproken en geschreven. Maar de gebeurtenissen van de laatste weken brengen onderwerpen naar boven die mij verbazen.

De PVV gaat zeker een gote aanhang verwerven. Ik heb nog niemand ontmoet die zegt dat hij/zij op de PVV gaat stemmen. Dat is jammer, want zolang mensen dat niet durven ontstaat er ook geen uitwisseling van inzichten en ideeën. Hopelijk wordt de PVV zo groot (niet té groot graag) dat de stemmers het zelfvertrouwen krijgen om dat wel te durven, en ontstaat er een “coming out” van de stemmers na de gemeenteraadsverkiezingen zodat een discussie op gang kan komen.

Ik heb de laatste weken wél drie mensen gesproken, hoog opgeleid en van mijn eigen generatie, die eigenlijk zeggen; misschien moeten we wel een tijdje een soort van dictatuur hebben. Dat lijkt vreemd. We zijn een rijk en veilig land waarvan de inwoners zeggen zeer gelukkig te zijn, en er zijn waarschijnlijk 5 miljard mensen op de wereld die hier graag zouden wonen.  Mensen zoeken weinig bij zichzelf en vinden kennelijk dat de overheid alle problemen moet oplossen, in plaats van zelf bij te dragen. Men voelt zich niet vertegenwoordigd en betrokken bij de politiek en de macht. 

Dat de afstand met de politiek groter wordt is eigenlijk wel logisch. Vroeger stemde een katholiek op de KVP en een arbeider op de PvdA. Deze natuurlijke verbinding is verloren gegaan, door secularisering en doordat politieke partijen niet meer direct het belang van één groep vertegenwoordigen, en mensen gaan dus “zweven”. Een politieke partij moet een mening hebben over heel veel onderwerpen, en dus zal iedere kiezer zich op veel onderwerpen niet herkennen in de partij waarop hij stemt. dat kan bijna niet anders. Als je een partij zoekt die precies vindt wat jij vindt, dan moet je je eigen partij oprichten met één lid. Zodra er een tweede lid bij komt wordt het al moeilijk. De kiezer denkt waarschijnlijk meer na dan vroeger en heeft een mening. Mensen voelen zich ook niet verwant met alle mensen die in een politieke partij actief zijn. Dus een kiezer kiest en doet dat op basis van de GGD; de “Grootste Gemene Deler”. En dat is per definitie fragiel. Vervolgens gaan de gekozenen vier jaar aan de slag en die doen dus regelmatig iets anders dan de kiezer wil, en dat is dan teleurstellend. De meeste Nederlandse politici zijn misschien wel wat ijdel, maar ook wel bevlogen en doen echt wel hun best binnen de bestaande structuur. Het probleem zit wel degelijk in de structuur van onze democratie.

In deze afgelopen crisis rond Uruzgan kun je zien dat de coalitiepartners worden gedwongen in een schizofrenie. De Christen Unie trekt de minste aandacht, maar had als probleem dat hun ministers de missie wel wilden verlengen (daar zijn goede argumenten voor), terwijl de tweede kamerfractie dat niet wilde. Hoe communiceer je dan met je achterban ? Het CDA wilde de missie verlengen terwijl 70% van het parlement dat niet wil, en 70% van de bevolking dat ook niet wil. Dat is een inherent probleem in de huidige structuur en de cultuur van coalities.

Onze democratie is een bijzonder onvolkomen instutuut. Het is bijna 100 jaar oud (bij de grondwetswijziging van 1922 kregen vrouwen actief kiesrecht). Toen was Nederland nog gelovig.  In 1915 waren er 75.000 telefoons in Nederland. Nu zitten meer dan 10 miljoen Nederlanders op Hyves, Facebook of LinkedIn. Ministers kunnen uit de ministerraad direct naar hun volgers twitteren, maar we stemmen we nog steeds met een rood potloodje. Het is eigenlijk onbegrijpelijk dat de maatschappij zich zó ingrijpend heeft vernieuwd terwijl het belangrijkste instituut, de macht, zich helemaal niet heeft ontwikkeld. Komt dat omdat de macht alleen van binnenuit kan veranderen; er is immers geen “hogere macht” die iets afdwingt ?  Is de onvrede van de bevolking de hogere macht ? Die is nogal amorf en is dat de reden dat er geen ontwikkeling plaatsvindt ? Kan die verandering democratisch plaatsvinden of is een “bestorming van de Bastille” nodig.  En zien we die misschien nu ? 

D66 was altijd de partij van de staatsrechtelijke hervormingen maar het is geen onderwerp in de verkiezingen meer. En wat er over gezegd wordt is niet zo belangrijk.  Provincies en Waterschappen afschaffen en minder ministeries zal wel kosten besparen, maar lost dit probleem niet op.

Mij dunkt dat we beter naar méér democratie kunnen gaan dan naar minder democratie. Het huidige model geeft wel een bepaalde stabiliteit. Als je elke dag doet wat de meeste Nederlanders vinden, en maar weinig mensen kunnen versatnd van zaken hebben, dan gaat het vast niet goed.  Dus meer educatie en communicatie is wel wenselijk bij meer en directere democratie. 

Misschien moeten we naar een model waarbij de regering losser staat van de politieke partijen. Dus vakministers die wetten in het parlement brengen en steeds wisselende meerderheden zoeken ? En elk jaar verkiezingen houden voor de tweede kamer, waarbij de ministers dus niet steeds hoeven af te treden, zodat het parlement een betere afspeigeling is van de bevolking. En referenda voor belangrijke onderwerpen. Geen Noord-Zuidlijnen zonder een referendum, want dat verplicht een gemeenteraad om er echt serieus mee om te gaan.

Ik weet niet wat de verschillende partijen vinden over onze democratie, en wie er eigenlijk een echte visie op heeft, maar daar zal ik mij eens in verdiepen.

De pers

Ik was een weekje in Frankrijk op bezoek bij oude vrienden en daarna skiën in Val Thorens, Fransen spreken overigens de s wél uit, en heb in die periode geen nieuws tot mij genomen.  Terug van ápres ski en met de disco-versie van “een bossie rooie rozen”  nog nagalmend in het hoofd, had een van mijn appartementgenoten de TV aangezet en kregen we het nieuws uit Mexico voorgeschoteld; 16 studerende jongeren doodgeschoten.  Vorig jaar 2600 drugsdoden.  Dat zijn geen mensen die aan drugs overlijden, maar mensen die elkaar doodschieten om drugsgeld. Zulk nieuws maakt dan ineens weer veel meer indruk, omdat je na een week nieuwsonthouding minder afgestompt bent voor alle drama’s die er in de wereld plaatsvinden en omdat het contrast met de ski en ápres ski zo groot is.

Dus het is heel goed om eens afstand te nemen en een tijd geen nieuws tot je te nemen; het (her)opent je ontvankelijkheid voor indrukken.

Het zet mij ook aan het denken over welk nieuws wordt gepresenteerd (wat wordt gekozen door een redactie) en hoe dat wordt gepresenteerd. Op zichzelf  is 16 doden in verhouding tot 2600 per jaar eigenlijk geen groot nieuws; 9 meer dan op een normale dag. Het wordt gekozen omdat het schokkend is, en het is schokkend omdat het weerloze jongeren betreft die zelf geen directe bemoeienis met de drugshandel hebben en omdat het dus zo zinloos lijkt. Het wordt schokkkend gepresenteerd met wat bloederige kamers en een interview met een huilende opa. Geen woord over de logica achter deze enorme drugsmafia die miljarden dollars verdient en dus de gehele Mexicaanse staat corrumpeert.  Als ambtenaar of politicus moet je erg sterk in de schoenen staan als je wordt bedreigd met de dood en gepaaid met veel geld. Mexico is een onveilig en instabiel land door deze drugsmafia. Zonder enige context is dergelijk nieuws eigenlijk volstrekt zinloos voor de ontvanger. De ontvanger neemt het tot zich, kan er niets meer en wordt er niet vrolijk van, en keert terug naar de gang van alle dag. De redactie kiest het onderwerp en de wijze waarop het wordt gepresenteerd op basis van (de verwachting over) de kijkcijfers; kennelijk wil het publiek het zo ?

Mexico is instabiel omdat drugs in de VS illegaal zijn. De gehele keten is gecriminaliseerd en de VS besteden een kapitaal aan de “war on drugs”. Deze oorlog is niet te winnen. Consumenten willen deze middelen. Legaliseren, reguleren, en de consument goed voorlichten is een prima alternatief voor het huidige beleid, en past heel goed in een open samenleving met vrije brugers. Het is veel goedkoper dan het huidige repressieve beleid en het zou zelfs geld opleveren door de normale belastingen zoals BTW en accijns, en het zou een stabiliserende werking hebben op de overheden. De Taliban leeft ook van drugsgeld en legalisering zou het kleed onder de Taliban wegtrekken. Waarom is dit zo onbespreekbaar ? 

Er is altijd een logica, hoe “gestoord” de bron van de logica ook is, en het is altijd goed om deze te verkennen. Zoeken naar de “root cause” is altijd goed. Iemand die zijn dochter opsluit en er kinderen mee maakt is gestoord, maar er is toch een logica achter.

Repressie werkt eigenlijk nooit. In Val Thorens sprak ik een Franse skileraar die zei dat afgelopen week gezellig was met de Nederlanders en de Engelsen, maar komende week niet omdat het dan vakantie is in Scandinavië en de Scandinavische jongeren zich klemzuipen en vandaaltje gaan spelen. Scandinaviërs zijn redelijke en vrije mensen, maar niet op het gebied van alcohol, laat staan op het gebied van drugs. Ik zie de logica daar (nog) niet van. Dat is wel relevant want op Europese schaal is veel meer te doen dan als klein landje. Wereldwijd is eigenlijk beter natuurlijk.

In ds VS ligt dat wat anders. Daar kun je als politicus niet meedoen als je niet pretendeert religieus en kerkelijk te zijn, afgezien van in New York, Boston en San Fransisco. Amerikanen neigen naar “beginselen ethiek”; het is fout en dus mag het niet en dus moet het verboden zijn. Dat de gevolgen juist averechts uitwerken intereseert de Amerikaan dan niet. Principieel en niet pragmatisch. Bovendien is in de VS een grote gevestigde orde die belang heeft bij de huidige situatie; de politie en de inlichtingendiensten. Die komen voor een deel zonder werk te zitten zonder deze repressie. Legalisering in de VS lijkt mij utopisch en dus zullen de Mexicanen de komende decennia wel in de huidige malaise blijven zitten.

Op Europese schaal is wel iets te bereiken lijkt mij. Zie het maar als een stemadvies….. En neem geen media tot je die voornamelijk negatief zijn. Zou er plaats zijn voor een krant die principieel 50% positief nieuws brengt en ook de logica achter het nieuws wat beter over het voetlicht brengt ?

Kopenhagen ?

Ik heb de afgelopen week een aantal denkmomenten gehad over duurzame ethiek.  Eerst een verhaaltje van Wubbo Okkels op de Clean Drinks bijeenkomst in het Lloyd hotel in Amsterdam.  Later zag ik Diederik Samsom in discussie met een “Jules Deelder” van de PVV.  En daarna een discussie bij de NL15 bijeenkomst van Mindz in Utrecht.  Daarnaast natuurlijk een stroom van nieuws en achtergronden over Kopenhagen.

Een terugkerend thema is de vraag of de aarde wel opwarmt, en dat er wel 31.500 wetenschappers zijn die zeggen dat het niet zo is, of dat het niet de schuld van de mens is.  De PVV zegt zelfs “wij kunnen wel iets doen aan het milieu maar niet aan het klimaat”.  Overigens kun je dan wel constateren dat de PVV veel betere mediatrainers gebruikt dan de PvdA.  Eerlijk gezegd heb ik daar wel een soort van bewondering voor, hoe de sfeer en stemming wordt gedicteerd door de tweede garnituur van de PVV. 

Voor zover ik het begrijp is er geen wetenschapper die ontkent dat de hoeveelheid broeikasgas in de atmosfeer in 100 jaar verdubbelt, tot het niveau van de laatste ijstijd  500.000 jaar geleden.  Dat wordt veroorzaakt doordat wij de olie, die zich in 100 miljoen jaar heeft gevormd uit plantaardig materiaal, er in 100 jaar doorheen jagen.  Meer dan 95% van deze uitstoot komt voor rekening van de westerse wereld; Europa, Noord Amerika en Australië.  De ontwikkelende landen beginnen nu pas een beetje mee te blazen.  De aarde warmt zeer hoogstwaarschlijk op.  Er zijn ook theoriën die de andere kant op wijzen.  En dat de vorm van de aarde verandert (de wereld is wel bijna rond, maar niet helemaal door de middelpuntvliedende kracht en door het gewicht van bergen en van het ijs op Groenland en op de Zuidpool).  Dat de aarde uit zijn tol is geraakt en de polen ooit anders lagen.

Een ding is zeker; wij kunnen niet zeker weten wat de effecten zijn van ons handelen.  Als 95% van de wetenschappers iets zegt, dan is het niet zeker.  En deze 95% zegt ook niet dat het 100% zeker is dat ….  Van de 5% die wordt aangehaald zegt niemand dat er zeker geen ecologische ramp zal gebeuren door de concentraties broeikasgas.  Iemand die zegt 100% zeker te zijn wat er gaat gebeuren is geen wetenschapper. 

De vraag is niet hoe zeker het is.  De vraag is wat ons het recht geeft om zo te handelen.  Wat ons het recht geeft om dergelijke risico’s te nemen.

Snel CO2 neutraal worden is mogelijk.  Het kost alleen wat meer op de korte termijn.  Waarschijnlijk niet eens zo heel veel meer. 

In de tien geboden staat niets over broeikasgas.  Maar als wij zorg willen dragen voor onze soort, dan moeten we zeggen “gij zult deze wereld niet slechter achterlaten dan gij deze heeft aangetroffen”.  Als wij een serieuze drang tot leven hebben en de menselijke soort in stand willen houden, dan moeten we dit als ethisch principe adopteren.

Blij met Geert ?

Ik heb vroeger wel eens op een middenpartij gestemd, maar dat doe ik al heel erg lang niet meer.  Vroeger zei men “als je jong bent en niet links dan heb je geen hart, en als je oud bent en niet rechts dan heb je geen verstand”.   Rechts stond voor minder belasting, goedkope energieopwekking, economie boven milieu, etc.  De paradigma van rechts is “eigenbelang en dan op de korte termijn”.  Hoe ouder ik word, des te linkser.  Is dat vreemd ?  Ook de linkse partijen, en zeker de PvdA en de SP, zijn vast komen te zitten in belangen van de gevestigde orde en eigenlijk dus helemaal niet progressief.  Net als de vakbond, die de korte termijn belangen van hun leden moeten nastreven anders verliezen ze hun bestaansrecht.  Weinig betrokken bij de wereld als geheel en voor de vooruitgang, maar betrokken bij het belang van één relatief kleine groep Nederlanders.

Links en toch een beetje blij met Geert ? 

De PvdA en de SP verliezen een groot deel van hun achterban.  De PvdA wil een brede volkspartij blijven.  Heel voeger stemden de katholieken op de KVP.  Niet omdat de katholieken het eens waren met het programma van de KVP, maar omdat dat zo hoorde.  En de arbeiders stemden op de PvdA omdat deze gelieerd was aan de vakbond.  Niet omdat de arbeiders het eens waren met het programma van de PvdA, maar wel omdat ze het gevoel hadden dat deze opkwam voor hun belangen.  Dat doen mensen niet meer.  Ze denken zelf na en maken zelf keuzes.  En dat is goed.  Dat dergelijke keuzes voor een deel nogal primair zijn is ook logisch.  De meeste mensen weten weinig van de inhoud van de politiek.  Men kiest op één of twee punten, op gevoel, en op vertrouwen.  En daar is niets mis mee; het kan niet anders.  Het is dus goed dat Geert er is, want het geeft een grote groep mensen iets om op te stemmen.  Het is therpeutisch om angst of boosheid te kunnen uiten.  Dan kropt het niet op.  Door voor Geert te zijn.  Angst voor het vreemde zoals hoofddoekjes of buitenlanders.  Boosheid dat ze niet gehoord of gezien worden.  Of omdat “de politici” een materialistische groep mensen van zich heeft vervreemd.  Het is goed dat hun gevoel wordt vertolkt.

En het is ook goed dat er iemand is die (nog) nergens bij hoort.  Een vrijdenker die geen onderwerpen uit de weg gaat.  Die niet vastzit in “politiek correct” en gewoon zegt wat er aan de hand is.  Dat hij dat overdrijft, een onprettige stijl hanteert en met onzinnige suggesties komt, dat is jammer.  Dat doet waarschijnlijk veel af aan het effect wat hij bereikt.  Een goed voorbeeld zijn de Antillen.  Deze hoeven niet op marktplaats gezet te worden of voor $1,- verkocht aan Venezuela.  Maar het is triest dat “de gevestigde orde” jarenlang accepteert dat corruptie welig tiert in een deel van de Nederlandse staat, en dat daar veel belastinggeld heen gaat wat zeer slecht wordt besteed en in verkeerde zakken terecht komt.  En dat iedereen de andere kant op kijkt is nog het allerergste.  Dat heeft de PVV bespreekbaar gemaakt en dat is goed. 

Vrijdenkers hebben geen gemakkelijk leven.  Socrates is zelfs veroordeeld tot de gifbeker en ter dood gebracht, omdat hij de staat ondermijnde door het stellen van te veel moelijke vragen.  Geert kiest voor een moeilijk bestaan; als outcast.  Dat verdient een vorm van respect.  Ook al is het waarschijnlijk meer blinde onbezonnenheid dan bewuste moed.